تزهایی در باره جامعه شناسی فلسفی دین "زیمل"(30190 )
|
خاستگاه دین |
دین داری است |
|
خاستگاه دین داری |
امر استعلایی متافیزیکی مرتبط با خداوند است |
|
تعریف دین |
دینداری مرتبط با یک خدای متشخص است |
|
کار جامعه شناسی دین |
تحلیل تفسیری "فرم- محتوا"ی دین داری های اجتماعی است |
|
جوهر دین و دین داری |
خداوند غیر قابل شناخت برای علم است |
|
کارفلسفی دین |
ایفای نقش جهان بینی است |
|
نقش فلسفه دین |
مکمل جامعه شناسی دین و دین داری است |
|
جوهر فلسفه دین |
تحلیل فلسفی – الهیاتی ایده "خداوند – ایمان" است |
|
کار جامعه شناختی دین |
پل زنی میان امر سوبژکتیو(ذهنیتی – شخصی)وابژکتیو( عینیتی – جمعی ) است |
*توضیح
این داده ها برای بحث در باره جامعه شناسی فلسفی دین زیمل ( دانشگاه آزاد آشتیان/ کلاس جامعه شناسی دین / 31-1-90 ) ارائه شده است. متن اصلی کلاس نیز کتاب "زیمل : مقالاتی در فلسفه و جامعه شناسی دین" (ترجمه مسمی پرست ، نشر ثالث ، 1388 ) است.
**پی نوشت :برخی یافته های جامعه شناسی فلسفی دین زیمل
|
ایمان ابژکتیو |
تبدیل محتوای دین داری سوبژکتیو به فرم های ابژکتیو اجتماعی (:دعا، زیارت ، تقوا، اخلاص و....) |
|
مرکزیت دین |
دین داری اجتماعی به مثابه یک "پیرامون" در نسبت با دین ، به عنوان یک "مرکز"، شکل می گیرد. |
|
تیپ سازی دین |
"عارفان، متالهان،مومنان" تیپ های اجتماعی دین داری هستند که باید انها را ازحلقه اجتماعی شکل گرفته پیرامون علم (دانشمندان )،هنر( هنرمندان) ، فلسفه ( فیلسوفان) ، سیاست ( سیاستمداران)، اقتصاد ( سرمایه داران) متمایز دانست . |
|
محدودیت جامعه شناسی دین |
عدم توانایی در پرداختن به ایمان و دین حقیقی و نیز تفحص در ایده خداوند و عالم متافیزیک |
مباحث درسی و کلاسی +گفتگوها و یادداشت ها و نوشتارها : (استفاده با ذکر منبع مجاز است) 