[ وجوه فرهنگی دعاهای قرآنی از منظر اجتماعی ]
یادداشت منتشره در سایت خبرگزاری ایکنا- فروردین 1401
کد خبر: ۴۰۵۰۷۰۶
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۲:۵۱
صفحه اصلی » شعب استانی » اصفهان » معارف
یادداشت
دعاهای قرآنی؛ از خداشناسی تا مسئولیت شهروندی
به قلم سیدمحمود نجاتی حسینی(خراسانی)،
دینپژوه و مدیر گروه دین انجمن انسانشناسی ایران
دعاهای قرآنی، اسلامی و شیعی از بار فرهنگی قوی، مؤثر و سازندهای برای انسانشناسی، خداشناسی و انسانسازی برخوردارند و با برانگیختن حس خیرخواهی و نیکوکاری، مسئولیت مدنی و شهروندی دعاورزان در برابر دیگری را تقویت میکنند.
دعا، شکلی مهم از فرهنگ عبادت خداوند، آیینی مهم از آیینهای مذهبی و رابطه پویا و پایا میان انسان (در مقام مخلوق و بنده) با خالق (در مقام خداوند و رب) است. دعا، آنگونه که قرآن بیان میکند، خداوند را در همه حال و در همه موقعیتها، وضعیتها، زمانها و مکانها در دسترس انسان قرار میدهد. دعا در قرآن در حکم رابطه بیواسطه و بدون میانجی میان «من» (بهعنوان بنده خداوند) و «او» (بهعنوان خداوند من) است؛ این رابطه من و او در دعا بهصورت مستمر و سیال شکلی معنوی، اخلاقی و عاطفی از احساس وابستگی و تعلق به خداوند را در بنده ایجاد و بندگی او را نسبت به خداوند بازتولید میکند.
مباحث درسی و کلاسی +گفتگوها و یادداشت ها و نوشتارها : (استفاده با ذکر منبع مجاز است) 