برای دانشجویانم

یکی از مباحثی که برای پی گیری تحولات مهم فرهنگی ایران حائز اهمیت است ؛ آنومی ان هم در بعد فرهنگی ان است. منظور از انومی به معنای درست و دورکیمی ان ( که بیشتر در قالب جامعه شناسی اخلاق دورکیمی مندرج شده است ) اشاره به بروز نوعی اختلال ، اشفتگی و سست شدن تنظیم کننده های اخلاقی هنجاری مهم در جامعه است . ان چه که موجب سردرگمی کنش گران و نیز بروز اسیب های اجتماعی می شود( و تا اندازه ای در مباحث جامعه شناسی انحرافات و اسیب های اجتماعی به ان پرداخته می شود) .بر این اساس ان چه که برای بحث امروز ما در کلاس مهم تشخیص داده شد  پرداختن مقدماتی به جنبه های گوناگون این پدیده فرهنگی اجتماعی بویژه با تاکیدات نظری جامعه شناختی و نیز مطالعات فرهنگی بود.خلاصه بحث ها ی  کلاسی  در این باره عمدتا پیرامون این 3 مورد بود :
1- آنومی فرهنگی و فرهنگ مردم پسند 2- آنومی فرهنگی و پوپولیزم سیاسی 3- آنومی فرهنگی و پوپولیزم فرهنگی
بر این مبنا جنبه هایی از  مصادیق آنومی فرهنگی در سطح نهادها، ساختارها، کنش ها، ونیز جریانات اقتصادی اجتماعی کلیدی مانند بحران های کنونی خانواده ، مساله بینا نسلی ، هویت یابی و هویت سازی جوانان، ذائقه های مردم پسند در فرهنگ و هنر و ادبیات  بویژه موسیقی ، فیلم و تلویزیون  و هم چنین مساله اعتماد اجتماعی و سرمایه اجتماعی از این منظر بحث شد.
این ها در اصل مواردی هستند که می توان با اتکا به ان ها بخشی از تحولات ناشی از گذار جامعه ایرانی از سنت به مدرنیته و احتمالا برخی از سویه های محتمل دیگر مانند دوقطبی شدن جامعه ، شکاف های اجتماعی ، هراس اخلاقی فرهنگی ، سست شدن اخلاق شهروندی ، و نظیر ان ها را به خوبی تبیین کرد. امیدوارم دانش جویان کلاس وفق قولی که داده اند با گذاشتن کامنت این قطعه را تکمیل کنند.