برای دانشجویانم

بحث آنتروپی ( در اصل  در فیزیک به معنای کاهش ظرفیت ها و توان ها و پتانسیل ها و رو به مستهلک شدن چیزها است ) را می توان یکی دیگر از مصادیق مهم تحول جهانی فرهنگ دانست.به این مناسبت باید از آنتـروپی فرهنگی نام برد.منظور بیشتر رو به کاهندگی گذاشتن سنت های فرهنگی اصیل+ چهره های فرهنگی اصیل + متن های فرهنگی اصیل + رفتارهای فرهنگی اصیل و مانند ان است. در این باره اما بحث اصلی این است که این آنتروپی فرهنگی  تا کجا با جهانی شدن+ غربی شدن+ سکولارشدن زمینه های سنتی  مرتبط است و نیز تا کجا می توان  تحولات درون زای زمینه های سنتی را در ایجاد یا تقویت این آنتروپی فرهنگی دخیل دانست.قدر مسلم این است که ( تا جایی که به جامعه شناسی آنتروپی فرهنگی ایران بر می گردد) ما شاهدیم که هم زمان عوامل برونزا و درونزا بر این انتروپی تاثیر گذاشته اند.بنابراین برای دقیقتر دیدن این پدیده لازم است به چند  دترمینانت جامعه شناحتی توجه کنیم: 1- جهانی شدن  فرهنگی از طریق  رسانه ای شدن سکیولار + عقلانی شدن از طریق متن زدایی سنتی و علم گرایی افراطی + افسون زدودگی از طریق متافیزیک زدایی و کنارگذاشتن متن های سنتی هاله ای و تقدس زدایی .

(به عنوان نمونه ای از ایجاد این نوع انتروپی فرهنگی می توان به از کارافتادگی نهادهای معرفتی و اکادمیکی مدرن در ایران اشاره کرد که قادرنیستند غول های فرهنگی مانند کلاسیک های ایرانی اسلامی را تولید کنند. منظور ادم هایی مانند سعدی  و حافظ و مولوی و فردوسی و نیز مانند این ها است.)