برای دانشجویانم

جامعه شناسی سیاسی-حقوقی اعتراضات

[به مناسبت اعتراضات دی1404]

***

بخش اول:برخی مباحث نظری وتجربی

اشاره

جامعه ایران اسلامی و کشور- مردم ایران جمهوری اسلامی از منظر جامعه شناسانه اگر نگاه کنیم ،یک جامعه–کشور بینهایت دینامیک یعنی پویا وکنشی وجنبشی و پرتکاپو و پرچالش و پرتنش و پرمساله است.نشانگر و شاخص بارز و مهم وملموس و محسوس آن،که هم چون بخش بیرونی آیس برگ و کوه یخ پیش چشمان ما است، شکل گیری «جنبشهای اجتماعی» متنوع متکثر متعدد است :از جنبش اجتماعی زنان تا دانشجویان وکارگران و جنبش های حقوق شهروندی ، و از جنبشهای اجتماعی زیست محیطی تا دینی و مذهبی و فکری و فرهنگی و عقیدتی و جریانات راست افراطی و چپ سوسیالیستی و کمونیستی گرفته تا شکلهای سازمان یافته سیاسی هویت خواه در بین اقلیت های قومی نژادی کرد و بلوچ و عرب و هم چنین جریانات خواهان تجزیه طلبی ایران بزرگ. اما بروز و ظهور ادواری و متناوب فوران و سرریز انرژی متراکم شده در این جنبشها بصورت «اعتراضات مدنی مسالمت آمیز» ، از تیر 1387 تا خرداد 1388 و دی 1396 و آبان 1398 تا زن–زندگی–آزادی 1401 و اکنون نیز اعتراضات فراگیر به فاجعه منتهی شده دی1404 ، همگی نشان از وجود یک«جامعه دینامیک » میدهد.شناخت چیستی و چرایی و چگونگی این دینامیک گرایی و آثار اجتماعی فرهنگی و عوارض سیاسی حقوقی آن برای جامعه و کشور-مردم ودولت – ملت و حاکمیت میتواند به شناخت این جامعه دینامیک وروندهای اجتماعی فرهنگی کنونی و مسیرهای سیاسی حقوقی آینده این جامعه دینامیک کمک کند.دانش«جامعه شناسی جنبشهای اجتماعی و اعتراضات» میتواند رهیافت تئوریک-تاریخی-تجربی مناسبی برای شناخت این جامعه دینامیک و این دینامیسم اجتماعی فرهنگی و سیاسی حقوقی باشد.

[1]مساله اعتراضات جمعی مردمی