علی شریعتی - معلم شهید شریعت
(1312تا 29 خرداد 1356 )
بسم رب الشهداء و الصدیقین والصالحین
و من المومنین الرجال الصدقوا ما عاهدوا... علیه و منهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر
(1 )
اکنون که مشغول نوشتن این نوشته مختصر هستم به برکت مالتی مدیا و اینترنت ؛ صدای زیبا و رسا و گیرای معلم شهید شریعت علی شریعتی ( سخنرانی "پس از شهادت" در سال 1350 درمسجد جامع نارمک تهران ) در گوشم طنین انداز است. اصولا شنیدن صدای او ( هم چنان که دو هفته پیش در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران طی گفتگویی کوتاه به دختر فرزانه اش دکتر سارا شریعتی معلم جامعه شناسی دین نیز گفتم ) چیزی دیگر است .حس می کنی که با شنیدن صدایش کل حس وجودی شریعتی و دغدغه های دین شناسی و دردهای وجودی اش و نیز تعهد اخلاقی سیاسی اش به هنگام سخنرانی اش به تو به عنوان شنونده منتقل می شود( بویژه اگر در باره موضوع سخنرانی اش تخصص و حس همدلی هم داشته باشی یا به صورت مقایسه ای او را با دیگران مدعی تخصص در همان موضوع و در همان لحظه بسنجی ).متاسفانه کتاب فاقد چنین جاذبه و کارکردی است.ضمنا در زمانه سانسور و فیلترینگ همه چیز و همه کس شنیدن اصل صدای او نعمت بزرگی است.یک نعمت فنومنولوژیک و هرمنوتیکی ناب برای فهم و تفسیر وجودی معنای عمیق و اصیل و حقیقی مندرج در یک متن است ؛ بویژه وقتی که پای موضوعات وجودشناختی مهمی مانند اسلام شناسی ، فلسفه دین و فلسفه امامت و نبوت و تشیع وجامعه شناسی دین اسلام و جامعه شناسی دینی اسلام و شیعه در میان است.
(2 )
مباحث درسی و کلاسی +گفتگوها و یادداشت ها و نوشتارها : (استفاده با ذکر منبع مجاز است) 